Zyskując poparcie części Tarasków, de Guzmán na początku 1530 aresztował władcę Purepecha i osądził za planowanie buntu, zaprzestanie płacenia daniny, sodomię i herezję. Tangaxuan II był torturowany, a następnie skazany na ciągnięcie za koniem i śmierć przez spalenie. Prochy monarchy rozrzucono nad brzegiem rzeki Río Lerma.
Wraz ze śmiercią Tangaxuana II dla Purepecha-Tarasków rozpoczął się okres prześladowań i terroru. Na czele państwa stawali zaś kolejni marionetkowi władcy, całkowicie zależni od poparcia Hiszpanów. Jedyny syn Tangaxuana II – Antonio Huitzimengari, który był chrześniakiem przyszłego wicekróla Nowej Hiszpanii, Antoniego de Mendoza, przeszedł na służbę hiszpańską jako gubernator Pátzcuaro. Natomiast – niepotwierdzona źródłowo – legenda mówi o tym, że po śmierci swojego ojca na czele antyhiszpańskiego buntu miała stanąć córka Tangaxuana II, Erendira.
W 1938 w Pátzcuaro odsłonięto pomnik upamiętniający Tangaxuana II. Jego autorem jest rzeźbiarz Guillermo Ruiz.
Bibliografia López de Gómara Francisco, Historia de la conquista de México, 1552 [reprint Ayacucho 2007]. Perlstein Pollard Helen, Taríacuri’s Legacy: The Prehispanic Tarascan State. The Civilization of the American Indian series, cz. 209, Oklahoma 1993.
Kategoria:Prekolumbijskie kultury Meksyku Kategoria:Straceni władcy Kategoria:Urodzeni w XV wieku Kategoria:Zmarli w 1530