Wcześniej, w 1968, został wikariuszem administracyjnym archieparchii Timișoary i Caransebeș.
Kontynuował studia teologiczne w zakresie ekumenizmu na wydziale teologii protestanckiej w Neuchatel (1967), w Instytucie Ekumenicznym w Bossey (1967–1968) oraz na wydziale teologicznym we Fryburgu. Nauczył się również języka francuskiego i brał udział w spotkaniach ekumenicznych.
Z rekomendacji metropolity Banatu Mikołaja w 1976 został wyświęcony na biskupa pomocniczego archideparchii Timișoary i Caransebeș z tytułem biskupa lugojańskiego. Osiem lat później został wybrany na arcybiskupa Aradu i w tym samym roku intronizowany.
W archieparchii Aradu doprowadził do wzniesienia ponad 70 nowych cerkwi, w tym soboru Trójcy Świętej w Aradzie, i odnowienia ok. 450 zabytkowych obiektów sakralnych. W 1989 otworzył muzeum sztuki i starych książek rumuńskich. W 1991 założył również seminarium teologiczne dla mnichów. Autor publikacji z dziedziny teologii i historii zabytków sakralnych na terenie archieparchii Aradu.
Honorowy obywatel Aradu od 2004.
Przypisy
Kategoria:Biskupi Aradu (Rumuński Kościół Prawosławny) Kategoria:Ludzie urodzeni w Timișoarze Kategoria:Absolwenci Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Bukareszteńskiego Kategoria:Urodzeni w 1936