Po klęsce Państw Centralnych w I wojnie światowej i zawieszeniu broni na froncie zachodnim (11 listopada 1918), przewidującym wycofanie wojsk niemieckich z terenów okupowanych na wschodzie (Ober-Ostu, Królestwa Polskiego i Ukrainy), rząd Rosji Sowieckiej ogłosił tego samego dnia traktat brzeski za nieistniejący. Bolszewicy rozpoczęli przygotowania do sowietyzacji Ukrainy. 28 listopada 1918 w Kursku ogłoszono o powołaniu marionetkowego tzw. Tymczasowego Robotniczo-Chłopskiego Rządu Ukrainy, który ogłosił przywrócenie władzy sowieckiej na Ukrainie. Proklamacja miała służyć uzasadnieniu do wkroczenia Armii Czerwonej na terytorium Ukraińskiej Republiki Ludowej. Rządowi przewodniczył Jurij Piatakow, jego zastępcą i formalnym komisarzem ludowym spraw wojskowych został Artiom.
3 stycznia 1919 roku Armia Czerwona zajęła Charków. 6 stycznia 1919 Tymczasowy Robotniczo-Chłopski Rząd Ukrainy odrzucił nazwę Ukraińskiej Republiki Ludowej ogłaszając się władzą Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. 16 stycznia 1919 Jurij Piatakow został odwołany z funkcji uchwałą członków rządu, który powierzył obowiązki przewodniczącego Artiomowi.