funduszu żelaznego, a resztę pieniędzy przeznaczył na zakup budynku i jego wyposażenie.
Parcelę wraz ze stojącym na niej domem zakupiono 27 czerwca 1832 roku, a ponad rok później (12 listopada 1833) przylegający do niej od strony Bramy Wronieckiej masywny fragment średniowiecznych murów miejskich, biegnących wzdłuż ulicy Stawnej od zakładu Latza do ul. Żydowskiej.
Szpital otwarto w styczniu 1834 roku, a do 1 sierpnia 1836 leczono w nim 137 pacjentów. Jego pierwszym dyrektorem został rabin Akiwa Eger. Wybrał on pięcioosobowe Kolegium Kierownicze, w którego skład weszli: kupiec Salomon Levy, Naphtal Moses, Joseph Handke, Moses Wolff i Benjamin Wittkowski oraz dwóch przełożonych domu nauki: rabina Simona Levy i handlarza Wolffa Graetza. 7 lutego 1837 Akiwa Eger przedłożył władzom rejencji pismo uwzględniające zasady działania administracji i sposób wykorzystania obiektu. Wyraził w nim wolę fundatora, pozbawiając poznańską gminę żydowską prawa pierwszeństwa do korzystania z obu zakładów oraz ingerencji w ich nadzór i administrację. Na polecenie władz uzupełniono zawarte w tekście informacje, ustanawiając tym samym 17 sierpnia statut zatwierdzony 16 grudnia 1841 roku przez rabina Salomona Egera – syna zmarłego 4 lata wcześniej Akiwy Egera.