za sprawą tej techniki operatorskiej autor zdjęć Rudolph Maté miał nadać horrorowi nieostry, fantastyczny tonCrawford, Gary William. „A SHARED VISION: LE FANU’S IN A GLASS DARKLY AND CARL THEODOR DREYER’S VAMPYR”. lefanustudies.com. [dostęp 2014-04-29]..
Odbiór filmu przez niemieckich krytyków oraz widzów kinowych był negatywny. Wkrótce po berlińskiej premierze Dreyer postanowił przemontować materiał. We Francji Wampir zebrał mieszane recenzje. Choć przez wiele lat obraz uważano za jedno z mniej udanych dzieł reżysera, współcześni filmoznawcy i pamfleciści chwalą atmosferę projektu oraz dezorientujące efekty wizualne, jakie wykreował Dreyer. Wielu profesjonalnych krytyków uznaje Wampira za jeden z najlepszych horrorów w dziejach kina„Vampyr − Der Traum des Allan Grey (1931)”. rottentomatoes.com. [dostęp 2014-04-29]..
Fabuła Młody badacz Allan Gray podczas jednej z bezcelowych wypraw dociera do opustoszałego zajazdu nieopodal wioski Courtempierre. Jego badania nad dawnymi kultem diabła i zabobonami nt. wampirów uczyniły go oderwanym od rzeczywistości marzycielem. Po wynajęciu pokoju, wchodzi pewien starzec i zostawia na stole mały, prostokątny pakunek z napisem „Otworzyć po mojej śmierci” na papierze do pakowania.