był również zwolennikiem prezydenta Ukrainy Wiktora Janukowycza. Po jego ucieczce do Rosji również Kernes schronił się tamże, jednak szybko powrócił do Charkowa. Po uformowaniu się nowego rządu, Kernes udzielił mu poparcia, zachowując stanowisko mera Charkowa. Nie do końca jednak zmienił swoją politykę – dwa miesiące przed zamachem na jego życie był oskarżany przez prozachodnich liderów Ukrainy o promowanie separatyzmu. Służba Bezpieczeństwa Ukrainy wszczęła nawet postępowanie przeciwko niemu, oskarżając go o podsycanie nastrojów separatystycznych. Uważa się jednak, że w ostatnich tygodniach przed zamachem złagodził swoje stanowisko, popierając integralność terytorialną Ukrainy. Zdaniem niektórych politologów dzięki postawie cieszącego się autorytetem charkowskich elit Kernesowi w mieście przez niego zarządzanym separatyści nie zdołali zająć budynków instytucji państwowych, w przeciwieństwie do sytuacji, jaka ma miejsce w Doniecku, czy Ługańsku. W połowie marca zwolennicy separatyzmu co prawda opanowali siedzibę rady obwodowej w Charkowie, jednak szybko zostali z niej wyparci przez milicję.