Po wybuchu II wojny światowej w okresie kampanii wrześniowej i po agresji ZSRR na Polskę pozostawał na stanowisku komendanta posterunku PP. W październiku 1939 przebywał w Tyrawie Wołoskiej u rodziny, gdzie 22 października został aresztowany przez sowietów i osadzony w areszcie w Lesku. Następnie został przewieziony do Załuża, a później do Sambora, gdzie przebywał do 4 maja 1940. W 1940 został zamordowany w więzieniu NKWD w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 56/1-42 oznaczony numerem 3134). Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.
Jego żoną była pochodząca z Tyrawy Wołoskiej Maria, z domu Gankiewicz (zm. 1991), z którą miał córkę Teresę i syna Władysława.
W 1947 przed Sądem Grodzkim w Sanoku, na wniosek Marii Chorążek, zamieszkałej w Sanoku przy ul.