Z wykształcenia był historykiem literatury.

Należał do Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie”, we Lwowie współorganizował skauting i Polskie Drużyny Strzeleckie we Lwowie. Był członkiem Ligi NarodowejStanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887–1907), Londyn 1964, s. 579.. Podczas I wojny światowej w 1915 w Wiedniu został członkiem zarządu Polskiego Archiwum Wojennego. W 1917 służył w armii austriackiej w szeregach 80 pułku piechoty, zwolniony ze służby jako inwalida wojenny. U kresu I wojny światowej w listopadzie 1918 brał udział w obronie Lwowa w ramach wojny polsko-ukraińskiej. Służył w Brygadzie Lwowskiej, przydzielony do Komendy Miasta i powiatu Lwów. Po oswobodzeniu miasta przez Polaków 24 listopada 1918 został mianowany podporucznikiem. Od końca listopada do połowy grudnia 1918 był adiutantem, potem oficerem ordynansowym Od czerwca do września 1919 służył przy dowództwie 5 Dywizji Piechoty. Od lipca do października 1920 był żołnierzem w Dowództwie Małopolskich Oddziałów Armii Ochotniczej. W Wojsku Polskim został zweryfikowany w stopniu podporucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1923. W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym 76 pułku piechoty z Grodna. Później został zweryfikowany jako podporucznik rezerwy pospolitego ruszenia piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1923.