Zgodnie z nim ZL popierało Radę Regencyjną i Radę Stanu.
Budziło to niezadowolenie bardziej postępowych jego członków. W rezultacie ze Zjednoczenia Ludowego w dniach 17-19 października 1918 r. grupa działaczy skupionych wokół Jana Dąbskiego, Jana Sadlaka i Henryka Wyrzykowskiego przeszła do Polskiego Stronnictwa Ludowego „Piast”, które w tym czasie zaczęło rozszerzać swoje wpływy na były zabór rosyjskiJerzy Holzer, Jan Molenda, Polska w pierwszej wojnie światowej, Warszawa 1967, s. 394. Pozostali działacze, pod przywództwem ks. Wacława Blizińskiego przekształcili partię w jeszcze bardziej zachowawcze i klerykalne Polskie Zjednoczenie LudoweWitold Stankiewicz, Dążenia zjednoczeniowe w ruchu ludowym (1918-1919), "Najnowsze Dzieje Polski 1914-1939", t. 5, 1962, s. 135.
Przypisy
Bibliografia Jan Molenda, Polskie Stronnictwo Ludowe w Królestwie Polskim 1915-1918, Warszawa 1965, s. 246-250 Statut organizacji Zjednoczenia Ludowego, Warszawa 1917, Biblioteka Polona – wersja elektroniczna Zjednoczenie Ludowe – Błogosławieństwo Arcypasterskie Biblioteka Polona – wersja elektroniczna Zjednoczenie Ludowe (druk) –