Na czele Zjednoczenia Ludowego stała 15-osobowa Rada Naczelna z ks.Wacławem Blizińskim na czeleWeszli do niej poza prezesem: Wacław Wojtulanis (Płock), Piotr Danysz, Adam Cieśla (Radomskie), Józefat Błyskosz (Podlasie), Józef Stelmasiak, Andrzej Wójcik, Paweł Czuba, Stanisław Suprym (Lubelskie), Adam Lewicki (Łukowskie), Romuald Wasilewski (Dobrzyńskie), Stanisław Czekanowski (Grójeckie), Stanisław Wojciechowski i Kazimierz Szczęsnowicz (Augustowskie), Wawrzyniec Sikora (Częstochowskie) oraz Zarząd Główny w składzie: prezes – Jan Sadlak, wiceprezesi – ks. Stanisław Dziennicki (od grudnia 1917 Franciszek Starzyński i Leon Siemieński, sekretarze – Jan Mazur (od grudnia 1917 Henryk Wyrzykowski) i Antoni Piątkowski (od grudnia 1917 był skarbnikiem) oraz członkowie Józef Piasecki i Mikołaj Łazęcki – od grudnia 1917 zastąpili ich: Franciszek Wojda, Karol Miszewski, Aleksander Olkiewicz, Kazimierz Stawecki, Piotr Biernacki, Franciszek Kamiński. Istotną rolę w stronnictwie odgrywali, mimo że nie weszli do jego władz Aleksander Zawadzki i Jan Dąbski. Powstałe ugrupowanie 21 lutego uzyskało pasterskie błogosławieństwo ze strony arcybiskupa Aleksandra KakowskiegoZjednoczenie Ludowe – Błogosławieństwo Arcypasterskie Biblioteka Polona – wersja elektroniczna.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zjednoczenie Ludowe · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.