Od września 1921 był natomiast biskupem nikolski, wikariuszem eparchii wołogodzkiej.
We wrześniu 1923, na prośbę wiernych eparchii archangielskiej, patriarcha moskiewski i całej Rusi Tichon mianował Warsonofiusza administratorem eparchii archangielskiej w związku z przedłużającym się brakiem ordynariusza eparchii (biskup Antoni został aresztowany jeszcze w roku poprzednim). Już w listopadzie tego samego roku biskup Warsonofiusz również trafił do więzienia razem z niemal całym duchowieństwem służącym w Archangielsku po tym, gdy wierni wypędzili z soboru katedralnego w mieście należącego do Żywej Cerkwi biskupa Włodzimierza. Aresztowanego biskupa wywieziono do Kargopola, gdzie wystąpił jako świadek w procesie swojego brata Piotra, przełożonego monasteru Zaśnięcia Matki Bożej. Sam został w 1924 skazany na trzyletnie zesłanie do Kraju Narymskiego. W 1926 kara została przedłużona i hierarchę przewieziono do guberni irkuckiej, a w 1929 – do obwodu wołogodzkiego. Według niektórych źródeł w 1925 Warsonofiusz (Wichwielin) był biskupem wielkoustiuskim.