Wykładał politykę agrarną oraz światowe stosunki w rolnictwie na Wydziale Leśnym w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, był pracownikiem naukowym i dydaktycznym w prowadzonym przez Stefana Moszczeńskiego Zakładzie Ekonomiki Gospodarstw Wiejskich. Od 1937 był członkiem korespondentem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. 25 stycznia 1939 został profesorem nadzwyczajnym polityki ekonomicznej na Wydziale Leśnym SGGW. W lutym 1939 został kierownikiem Katedry Polityki Ekonomicznej wchodzącej w skład Wydziału Leśnego, współpracował również z Zakładem Socjologii Wsi. Równolegle do pracy na SGGW wykładał w Instytucie Kolonialnym Wolnej Wszechnicy Polskiej, gdzie wykładał problemy agrarne i rolnicze krajów kolonialnych. Wobec zagrożenia wojną Antoni Żabko-Potopowicz został przez wiceministra Michała Wierusz-Kowalskiego włączony w prace Komitetu Wyżywienia Kraju, jego zadaniem było planowanie aprowizacji ludności w przypadku wybuchu działań wojennych.