Wokół tej statuy skonstruowano schody, które umożliwiają jej oglądanie od dolnych partii aż do samego szczytu. Rzeźba powstała na życzenie cesarza Taizu (太祖) (960–976). Jest jedna z największych rzeźb z brązu istniejących w Chinach.
Według zachowanych dokumentów budynek ten powstał w okresie kaibao, zapewne w czasie rozbudowy klasztoru w 971 roku. Został gruntownie odnowiony w 1944 roku.
Pawilon Rotacyjnej Biblioteki (chiń. Zhuanlunzang) Unikatowy przykład drewnianej architektury z okresu Song. Budynek zawiera rotacyjne półki na książki, na których niegdyś stały sutry buddyjskie. Pawilon pochodzi z XII wieku i jest najstarszym istniejącym budynkiem tego rodzaju. Budynek ten został odnowiony w XX wieku.
Budynek Mahamuniego Budynek został wybudowany w 4 roku okresu huangyou (皇祐) (1049–1054) panowania cesarza Renzonga (仁宗) (pan. 1022–1063) z Songów. Wnętrze budynku ozdobione jest bardzo dobrze zachowanymi freskami pochodzącymi z okresu Ming. Na ołtarzu pośrodku budynku znajduje się pięć glinianych posągów w złotych szatach, z których statuy Śakjamuniego, Ānandy i Mahakaśjapy pochodzą z okresu Song, a dwa inne z okresu rozbudowy klasztoru w okresie Ming. W tylnej północnej części pomieszczenia znajduje się gliniana rzeźba góry Sumeru, niekonwencjonalnie pomalowana.