Ponadto u Oxyporus brak sutkowatych cystydioli.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Meripilaceae, Polyporales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Takson u tworzył William Alphonso Murrill w 1905 r. Gatunkiem typowym jest Rigidoporus micromegas (Mont.) Murrill 1905 Synonim nazwy naukowej: Leucofomes Kotl. & Pouzar. Polską nazwę nadał Władysław Wojewoda w 2003 r., Stanisław Domański używał nazwy podstawnica.
W Polsce opisano kilka gatunków zaliczanych do rodzaju Rigidoporus, ale wszystkie zostały przeniesione do rodzaju Meripilus (wachlarzowiec): Rigidoporus crocatus (Pat.) Ryvarden 1983 – tzw. twardoporek czerniejący (Meripilus crocatus (Pat.) Rajchenb. & Westph. 2025) Rigidoporus pouzarii Vampola & Vlasák 2012 – Meripilus pouzarii (Vampola & Vlasák) Westph. & Rajchenb. 2025 Rigidoporus sanguinolentus (Alb. & Schwein.) Donk 1966 – tzw. podstawnica krwawa (Meripilus sanguinolentus (Alb. & Schwein.) Rajchenb. & Westph. 2025) Rigidoporus undatus (Pers.) Donk 1967 – tzw. twardoporek pofalowany (Meripilus undatus (Pers.) Rajchenb. & Westph. 2025) Nazwy naukowe na podstawie Index Fungorum. Wykaz gatunków i nazwy polskie według Władysława Wojewody i innych.
Przypisy
Kategoria:Wachlarzowcowate