Jest nieco higrofaniczny, bez prześwitujących blaszek, w młodym wieku drobno owłosiony lub aksamitny, z wiekiem błyszczący, czasem prążkowany koncentrycznie, o barwie od łososioworóżowej do różowawobrązowej lub z różowawoochrowymi odcieniami. Blaszki Do 100 blaszek, l = 1-5. Blaszki gęste, o szerokości do 10 mm, szeroko przyrośnięte, wyraźnie zbiegające na trzon, cienkie do grubych, brzuchate, najszersza część zwykle w pobliżu trzonu, początkowo białawe, potem kremoworóżowawe, na koniec z brązowawymi plamami. Ostrza tej samej barwy, całe lub postrzępione. Trzon Wysokość 3–5 cm, grubość 1–3 cm, solidny, cylindryczny lub zwężający się ku dołowi, czasami rozszerzony w dolnej części, czasami wygięty. Powierzchnia biaława, żółtawa lub różowawa, nieco jaśniejsza od kapelusza, w starszym wieku czasami zabarwiona na brązowo, drobno włóknista lub delikatnie aksamitna, zwłaszcza w górnej połowie, z wiekiem błyszcząca od podstawy w górę. Miąższ Gruby, wodnisty, w kapeluszu szarawobiały ze szklistą szarawą linią nad blaszkami, w trzonie mniej więcej żółtawobiały z szarawowodnymi plamami. Zapach mocny lub słaby, czasami mączny. Smak zazwyczaj nieprzyjemny, nieco cierpki – grzybiczy lub mączny. Cechy mikroskopowe Bazydiospory 5,0–7,0 × 4,0–5,5 µm, Q = 1,1–1,4, w zarysie kuliste do szeroko elipsoidalnych lub do prawie wielokątnych.