4 marca 1879 został wyświęcony na biskupa jekaterynburskiego, wikariusza eparchii permskiej. Trzy lata później objął katedrę orenburską. Otworzył w Orenburgu seminarium duchowne, wyświęcił cerkiew szkolną przy niższej szkole duchownej i zainicjował spotkania z parafianami poza nabożeństwami, w czasie których poruszane były różne tematy teologiczne. Rozpoczął również organizację otwartych dyskusji ze staroobrzędowcami i otworzył w Orenburgu cerkiew jednowierczą. W 1886 brał aktywny udział w zjeździe biskupów w Kazaniu poświęconym sprawom organizacji misji.
W tym samym roku został przeniesiony na katedrę woroneską. W 1888 otworzył w tejże eparchii monaster Przemienienia Pańskiego Tichona Zadońskiego. Współorganizował uroczystości 900. rocznicy chrztu Rusi w Woroneżu. Interesował się również cerkiewną oświatą i angażował się w dzieła dobroczynne. Na rozwijanie szerokiej działalności publicznej nie pozwalało mu słabe zdrowie.
Zmarł w Woroneżu i został pochowany w głównym soborze monasteru Zwiastowania. Po jego zniszczeniu w 1956 szczątki biskupa przeniesiono na miejski cmentarz Kominternowski, a w 1993 na cmentarz Akatowskiego Monasteru św. Aleksego.
Odznaczony orderem św. Anny I stopnia (1885) oraz św. Włodzimierza II stopnia (1890).
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1829 Kategoria:Zmarli w 1890 Kategoria:Biskupi orenburscy Kategoria:Biskupi woronescy