U większości roślin fotosynteza zachodzi z maksymalną wydajnością w stężeniu tlenu 2%. W tych warunkach fotooddychanie jest zahamowane przez niedobór tlenu. W atmosferycznym stężeniu tlenu (21%) u większości roślin natężenie fotosyntezy netto jest mniejsze od maksymalnego. Spadek wydajności asymilacji CO2 następuje także w warunkach podwyższonej temperatury.
Jednakże znane są rośliny, u których podniesienie stężenia tlenu z 2% do 21% nie powoduje spadku natężenia fotosyntezy netto. Są to rośliny o fotosyntezie C4, charakteryzujące się punktem kompensacyjny CO2 bliskim zeru. W wyniku przystosowań fizjologicznych i anatomicznych te rośliny nie wykazują fotooddychania.
W pewnym stopniu na efekt Warburga mogą także odpowiadać reakcje określane jako pseudocykliczny transport elektronów. Elektrony z ferredoksyny zwykle służące do redukcji NADP mogą zostać przeniesione na tlen. W wyniku tej reakcji część energii pochłoniętej przez chlorofil jest tracona. Efekt Warburga jest sumą fotooddychania oraz pseudocyklicznego transportu elektronów.
Istnieje również inne zjawisko nazywane efektem Warburga, także zaobserwowane po raz pierwszy przez Otto Heinricha Warburga. Zjawisko to polega na zwiększonej fermentacji w komórkach nowotworowych.
Przypisy
Kategoria:Fotosynteza