po raz pierwszy w Poznaniu Norę Henrika Ibsena) oraz operowy, w tym Halkę Stanisława Moniuszki (partię Jontka śpiewał Ludwik Solski, którego teatr poznański zaangażował na ten sezon). Kierowany przez niego teatr poznański wystąpił gościnnie w Gnieźnie. Grywał jeszcze po wyjeździe z Poznania w Krakowie oraz w WarszawieW warszawskich teatrzykach ogródkowych, które także reżyserował.. Przestał występować na scenie z powodu choroby w 1886. Zmarł we Lwowie 17 czerwca 1887 roku, pochowany na cmentarzu ŁyczakowskimS.S. Nicieja, Cmentarz Łyczakowski we Lwowie w latach 1786–1986, wyd. 2 popr., Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1990, s. 362 ..
Jego żoną od 1884 była aktorka Emilia Knapczyńska. Jako aktor i dyrektor wyróżniał się dużą inteligencją i na tym opierał głównie swoje sukcesy artystyczne (miał złe warunki zewnętrzne i wadę wymowy). M.in. grał: Rejenta w Zemście A. Fredry, Pagatowicza w Grubych rybach M. Bałuckiego oraz Bajdalskiego w Panu Damazym J. Blizińskiego. Współpracował m.in. z Gabrielą ZapolskąA.