Oprócz działalności politycznej zaangażowany był również w różne przedsięwzięcia organizacyjne. Współtworzył Centralne Towarzystwo Gospodarcze w 1861, jednocześnie w latach 1861–1865 pełnił funkcję prezesa tej organizacji, ponadto zasiadał w zarządzie Towarzystwa Pomocy Naukowej, wspierając młodzież szkolną w kraju i zagranicą, m.in. Szkołę Polską w Batignolles. W latach 1851–1854 zasiadał w dyrekcji Bazaru i posiadał akcje spółki. Był jednym z współzałożycieli Dziennika Poznańskiego. W 1860 i 1863 wchodził w skład komitetu 1000-lecia dynastii Piastów.
Sprzeciw wobec powstania styczniowego Pod koniec 1862 r. kierował pracami zebrania, które wysłało do Warszawy dwóch przedstawicieli (Aleksander Guttry i Adolf Koczorowski) na tzw. zjazd grudniowy. Po powrocie posłańców i złożeniu przez nich sprawozdania 8 stycznia 1863 powstał Komitet Łączyńskiego, który za główny cel postawił sobie zniechęcenie polskich mieszkańców zaboru pruskiego do jakiejkolwiek pomocy powstańcom styczniowym. Komitet wyrażał zdanie części konserwatywnej szlachty, ziemiaństwa, wyższego duchowieństwa oraz Hotelu Lambert. Duży wpływ na Komitet miał ksiądz Koźmian, który dążył do zgaszenia powstania w zarodku, a po jego wybuchu nie starał się udzielić jakiejkolwiek pomocy. 16 lutego organ wydał odezwę potępiającą zryw w Królestwie Polskim.