Aparicio zagrał we wszystkich meczach, uzyskując średnią uderzeń 0,308. W tym samym roku w głosowaniu do nagrody MVP American League zajął 2. miejsce za kolegą z zespołu Nellie Foxem.
W styczniu 1963 w ramach wymiany zawodników przeszedł do Baltimore Orioles. W sezonie 1966 zagrał we wszystkich spotkaniach World Series, w których Orioles pokonali Los Angeles Dodgers 4–0. W latach 1968–1970 ponownie był zawodnikiem Chicago White Sox, zaś od 1971 do 1973 grał w Boston Red Sox. Po zakończeniu kariery powrócił do Wenezueli, gdzie był menadżerem kilku zespołów.
W 1984 został uhonorowany członkostwem w Baseball Hall of Fame. W tym samym roku numer 11, z którym występował został zastrzeżony przez klub Chicago White Sox, jednak za jego pozwoleniem w sezonie 2010 i 2011 z numerem tym występował łącznik Omar Vizquel.
+ Nagrody i wyróżnieniaNagroda/wyróżnienieLataŹródło13× All-Star 1958, 1959¹, 1959², 1960¹, 1960², 1961², 1962¹1962², 1963, 1964, 1970, 1971, 19729× Gold Glove Award 1958, 1959, 1960, 1961, 1962, 1964, 1966, 1968, 1970Zwycięzca w World Series 1966 AL Rookie of the Year1956 Baseball Hall of Fame od 1984# 11 zastrzeżony przez White Sox1984
Przypisy
Kategoria:Wenezuelscy baseballiści Kategoria:Baseballiści Chicago White Sox Kategoria:Baseballiści Baltimore Orioles Kategoria:Baseballiści Boston Red Sox Kategoria:Członkowie Baseball Hall of Fame Kategoria:Urodzeni w 1934 Kategoria:Ludzie urodzeni w Maracaibo