Rok później cała firma (wraz z warsztatami i patentami) została wykupiona przez jej udziałowca Olivera Winchestera i przekształcona w New Haven Arms Company. W nowej firmie Winchester powierzył Tylerowi Henry'emu zadanie dopracowania rozwijanego w dawnym Volcanic Repeating Arms karabinu powtarzalnego (Volcanic Rifle).
W 1858 r. Henry opracował przede wszystkim nowy nabój bocznego zapłonu – .44 Henry, elaborowany 1,6 g prochu czarnego z 14 g pociskiem (również w wersji z 1,94 g prochu i 13,6 g pociskiem). New Haven dopracowała w nim technologię rozprowadzania piorunianu rtęci wzdłuż krawędzi wewnątrz łuski, zapewniając pewniejszy zapłon. thumb|Magazynek karabinu Henry’ego otwarty do załadowania, obok trzy naboje.44 Henry Do nowego naboju Henry opracował karabin w dużej mierze opierający się na wcześniejszym Volcanic Rifle (bardzo zbliżona budowa wewnętrzna i wykorzystanie najważniejszych elementów jak podlufowy magazynek rurowy i zamek przeładowywany dźwignią). W obliczu nadciągającej wojny, New Haven porzuciło produkcję pistoletów i skupiło się na dopracowaniu nowego karabinu za co odpowiadał właśnie Henry.