Szybko zwróciła uwagę zagranicznych impresariów. Efektem był debiut w Operze Wiedeńskiej, gdzie wykonała z wielkim sukcesem rolę Eboli w Don Carlosie. Później przez 10 lat występowała gościnnie na deskach Opery Królewskiej La Monnaie w Brukseli (Eboli, Ortruda, Dalila, Amneris), w Opéra de Lyon (Ortruda 1976Le Figaro, 29.6.76-14.4.77.-Lyon-Poche, 236., Kundry 1977, Amneris 1978, Filipiewna 1984). Na scenie wschodnioberlińskiej Staatsoper grała Matkę Joannę w Diabłach z Loudun, a w Moskwie (Teatr Bolszoj) w Carmen. W 1981 wystąpiła w Operze Paryskiej w Balu maskowym w roli Ulryki wraz z José Carrerasem (Gustaw III) i Katią Ricciarelli (Amelia), a w Szwajcarii u Maurice Béjarta w inscenizacji opery Salome w roli Herodiady.
Występowała również na scenach operowych Madrytu, Hamburga, Düsseldorfu, Lubeki, Leningradu, Kijowa, Rygi, Budapesztu, Bukaresztu, Moskwy, Buenos Aires (Teatro Colón) i nowojorskiej Carnegie Hall. Były to wszystko występy gościnne, bowiem artystka nigdy nie rozstawała się na dłużej ze sceną Opery Narodowej w Warszawie, do której w 1962 roku zaangażował ją Bohdan Wodiczko i w której była solistką przez następne 40 lat.