Karierę międzynarodową zapoczątkował testmeczem Namibia–Zimbabwe w 1996 roku. Jego debiut w Pucharze Sześciu Narodów był jednocześnie inauguracyjnym spotkaniem tych zawodów, zaś w drugiej części roku 2000 też po raz pierwszy poprowadził mecz w Pucharze Trzech Narodów. W tych rozgrywkach pojawiał się odpowiednio do edycji 2011 i 2010. Sędziował podczas czterech tournée British and Irish Lions: w 1997, 2001, 2005 i 2009. Również czterokrotnie znajdował się w panelu arbitrów Pucharu Świata, a najwyższej rangi wśród trzynastu sędziowanych spotkań był półfinał Anglia–Francja w 2007 roku. W 1999 był sędzią liniowym, w gronie arbitrów głównych znalazł się cztery lata później i w tej samej roli występował również w edycjach 2007 i 2011.

W listopadzie 2005 roku swoim 28 testmeczem odebrał André Watsonowi miano najbardziej doświadczonego południowoafrykańskiego arbitra, zaś trzy lata później pobił wynoszący 46 spotkań rekord Nowozelandczyka Paula Honissa. Był również pierwszym sędzią na świecie, który osiągnął barierę pięćdziesięciu meczów międzynarodowych.