Prace restauracyjne i konserwacyjne przeprowadzili archeolodzy Heinz Cüppers i Herbert Donner.
Opis Mozaika znajduje się we wnętrzu cerkwi św. Jerzego w Madabie, blisko wejścia do budynku. Przedstawiona mapa nie jest zorientowana w kierunku północnym, jak współczesne dokumenty kartograficzne. Wschód znajduje się po stronie ołtarza. Patrząc od strony ołtarza, miejscowości zostały przedstawione odpowiednio, z zachowaniem ich kierunku położenia. Oryginalnie mozaika miała rozmiary 21x7 m. Do jej ułożenia użyto ponad dwóch milionów tesser do mozaik. Obecnie mozaikowa mapa ma wymiary 16x5 m.
Walory topograficzne
Mapa obejmuje obszar od Libanu na północy po Deltę Nilu na południu, od wybrzeży Morza Śródziemnego na zachodzie po granicę, jaką wyznacza Pustynia Syryjska na wschodzie Jordanii. Wśród różnych elementów, na które składa się treść mapy, autor przedstawił: Morze Martwe z dwiema łodziami, szereg mostów łączących brzegi Jordanu, ryby pływające w rzece i uciekające od miejsca, w którym Jordan wpada do Morza Martwego; lwa (prawie nierozpoznawalny z powodu przemieszania kostek w okresie ikonoklazmu) polującego na gazele na stepach Moabu; otoczone palmami Jerycho;