Po 1865 roku rozbiórkę murów przyśpieszono, a w roku 1870 zasypano fosę, w miejscu której urządzono planty.
Dziś XIV-wieczne mury obronne z trzema wieżami, zachowane niemal w całości, otaczają malowniczo stare miasto. Są kamienne, o grubości około 1 m, obecnie znacznie obniżone, są częściowo włączone w powstałe przy nich domy. Remontowano je w latach 1960–1962, natomiast pomiędzy rokiem 1970 a 1977 przeprowadzono zabiegi konserwatorskie. W latach 2011–2014 wysokie mury obronne przy ul. Międzyleśnej zostały odrestaurowane i otrzymały iluminację nocną, mury przy ul. Wojska Polskiego odrestaurowane zostały w latach 2015–2016.
Decyzją wojewódzkiego konserwatora zabytków z dnia 10 lutego 1960 roku obwarowania zostały wpisane do rejestru zabytków.
Architektura Obecnie najlepiej zachowane fragmenty obwarowań to: Brama Wodna, Baszta Kłodzka i Baszta Rycerska. Brama Wodna – budowla powstała na planie kwadratu o wymiarach około 7 na 7 metrów, wewnątrz jest ostrołukowy przejazd, ze sklepieniem kolebkowym, brama jest zwieńczona blankami i ostrosłupowym hełmem. Baszta Kłodzka – pozostałość po wyburzonej Bramie Kłodzkiej, o podstawie 5 na 5 metrów, posiada ceglane nakrycie ostrosłupowe. Baszta Rycerska – o podstawie 4,5 na 4,5 metra, w 1843 roku przerobiona na dzwonnicę sąsiadującego z basztą kościoła ewangelickiego, również