istniało kilka rodów Baszkirskich o takiej nazwie (nogaj-jurmaty, nogaj-burjan itd.)Кузеев Р. Г. Происхождение башкирского народа. М., Наука, 1974, s. 105—106., nazwa ta była też często używana (jak nazwa własna całego narodu) przez Tatarów.

Języki oryginalne a język literacki Innym pytaniem dyskusyjnym związanym z analizą literacką twórczości Miftachetdina Akmułły jest kwestia języka, w którym powstawały jego utwory. Jako że Akmułła był sesenem, czyli wędrującym ludowym poetą (baszk. сәсән, säsän), większość jego wierszy była przekazywana w formie ustnej. Właśnie dlatego nie można stwierdzić, iż językiem oryginalnym jego tworów był tzw. starotatarski język literacki, ponieważ język ów był wyłącznie środkiem komunikacji pisemnejИсхаков Д. М. Татары (популярный очерк этнической истории и демографии) // Татары. — Наб. Челны: КАМАЗ, 1993., językami mówionymi byli jednak różne wariacje regionalne tego języka, które na początku XX wieku zostały oddzielnymi językami literackimi. Achat Wildanow twierdzi, iż językami oryginalnymi większości tworów Akmułły są baszkirski oraz kazachskiВильданов А.Х. Выдающийся мыслитель и педагог XIX века // Педагогический Журнал Башкортостана, №1, 2005, s. 162. z tego powodu, że słownictwo baszkirskie oraz kazachskie stanowi znaczną część jego poezji.