Argumenty za pozaziemskim pochodzeniem Wewnątrz prawdopodobnych kraterów znaleziono impaktyty i fragmenty materii meteorytowej. Została ona zidentyfikowana jako chondryty zwyczajne z grupy H. Postawiona została hipoteza, że kratery powstały na skutek upadku ciała niebieskiego o średnicy ok. 150 m. Nietypowy dla kraterów uderzeniowych, podłużny kształt o proporcji osi ok. 4:1 może być skutkiem upadku pod małym kątem do powierzchni ziemi (<15°).
Kontrowersje Materiał tektytowy znaleziony we wnętrzach kraterów jest szkliwem powstałym wskutek stopienia lokalnej, piaszczystej gleby, najprawdopodobniej na skutek upadku ciała niebieskiego. Występuje jednak na znacznie większym obszarze, niż ten dotknięty skutkami domniemanego impaktu koło Río Cuarto, a wiek tektytów został określony na pół miliona lat. Obserwacje satelitarne argentyńskiej pampy wskazały na istnienie innych, podobnych ciągów zagłębień terenu w kilku miejscach. Układają się one zgodnie z kierunkiem lokalnych wiatrów, sugerując pochodzenie eoliczne. Możliwe zatem, że tektyty i materia meteorytowa nie mają związku z zagłębieniami terenu, ale są pozostałością silniejszego uderzenia, w nieokreślonym dotąd miejscu pampy argentyńskiej.
Przypisy
Kategoria:Geografia Argentyny Kategoria:Kratery uderzeniowe w Ameryce Południowej