Od 12 sierpnia 1931 do 30 czerwca 1932 odbył kurs Wołyńską Szkołę Podchorążych Rezerwy Artylerii (Kurs VI, wynik dostateczny, lokata 55 na 69) we Włodzimierzu Wołyńskim i otrzymał stopień kaprala podchorążego. Został przydzielony do 24 pułku artylerii lekkiej w Jarosławiu, gdzie odbywał praktykę i ćwiczenia wojskowe w 1933 i 1934. Został mianowany do stopnia podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935. W 1937 został przeniesiony z korpusu oficerów artylerii do korpusu oficerów uzbrojenia z przydziałem do Biura Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych. Do czerwca 1938 odbył kurs 6-tygodniowy kurs oficerów rezerwy Szkole Uzbrojenia w Warszawie. Zdobył wówczas Państwową Odznakę Sportową.
Po wybuchu II wojny światowej, kampanii wrześniowej i agresji ZSRR na Polskę na terenach wschodnich II Rzeczypospolitej został aresztowany przez Sowietów. Był przetrzymywany w obozie w Kozielsku (wraz z nim byli osadzeni m.in. dwaj inni pochodzący z Sanoka żołnierze: gimnazjalny kolega Zbigniew Przystasz, który wspominał o nim w ocalonym pamiętniku pisanym w obozie, m.in. o tym iż pod koniec stycznia 1940 nieco chorował oraz Zygmunt Bezucha, o którym Przystasz w pamiętniku zanotował, iż został odtransportowany 4 kwietnia 1940 w jednym z pierwszych transportów wywózkowych, a także Zbigniew Wyskiel).