kompanii zmotoryzowanej.
W wojnie obronnej Polski 1939 był dowódcą 55 batalionu saperów, wchodzącego w skład Armii „Kraków”. Dowodzony przez niego batalion dobrze wykonał zadanie pod Baranowem, podczas przeprawy oddziałów Armii „Kraków” na prawy brzeg Wisły. W czasie okupacji był żołnierzem AK – ps. „Demir” Komendy Głównej Armii Krajowej – Oddział III (Operacyjno-Szkoleniowy) – Wydział Saperów. Uczestniczył w wielu akcjach dywersyjnych w ramach „Kedywu”, pod nazwiskiem konspiracyjnym Zygmunt Sarnowski.
Poległ podczas powstania warszawskiego.
Awanse podporucznik – 12 lutego 1923 ze starszeństwem z dniem 1 kwietnia 1921 w korpusie oficerów inżynierii i saperów porucznik – ze starszeństwem z dniem 1 kwietnia 1923 i 3. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów kapitan – 1932 ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933 major –
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 13175 Medal Niepodległości Srebrny Krzyż Zasługi (19 marca 1937) „za zasługi w służbie wojskowej”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal za Ratowanie Ginących (1930)
Przypisy
Bibliografia