Pomysł wzięcia udziału w bobslejach na zimowych igrzyskach w Calgary zrodził się u Fostera i Sharplessa, którzy kilka lat przed igrzyskami wybrali się do Lake Placid, aby przeprowadzić kurs pt.: Wprowadzenie w bobsleje. Zapoznali także pozostałych członków ekipy (w gronie zawodników przygotowujących się do igrzysk znalazł się także syn Harveya – David – a także John Reeve – inny zamożny biznesmen, który również urodził się w latach 30. XX wieku w Wielkiej Brytanii a w latach 60. – podobnie jak Foster – przeniósł się na terytorium Wysp Dziewiczych Stanów Zjednoczonych) i na osiemnaście miesięcy przed igrzyskami rozpoczęli pierwsze treningi. Pojechali oni do Innsbrucka (Austria), aby zdobyć licencję do prowadzenia bobslejów. Międzynarodowa Federacja Bobsleja i Toboganu postanowiła ich wesprzeć finansując im dwa bobsleje o wartości 10 000 dolarów każdy, zaś przyszli bobsleiści zakupili dla siebie drobniejszy sprzęt m.in. kaski ochronne. Wyniki Wszyscy zawodnicy, którzy wystartowali w zawodach oficjalnych, byli w dosyć zaawansowanym wieku, średnia tego czynnika wyniosła nieco ponad 48 lat i dwa miesiące;