Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości w Sosnowcu, od września 1934roku był słuchaczem kursu unitarnego Szkoły Podchorążych Piechoty w Różanie, w kwietniu 1935 roku został przydzielony do 31 Pułku Artylerii Lekkiej. Od 16 lipca 1935 uczył się w Szkole Podchorążych Artylerii w Toruniu. Po jej ukończeniu 11 listopada 1937 roku został awansowany na stopień podporucznika ze starszeństwem od 1 października 1937 roku i 66. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Został przydzielony jako dowódca plutonu, później dowódca baterii 10 pułku artylerii ciężkiej w Przemyślu.
Kampania wrześniowa W kampanii wrześniowej 1939 roku do 21 września walczył jako oficer zwiadowczy XXIV Dywizjonu Artylerii Ciężkiej 24 Dywizji Piechoty. Wraz z dywizjonem dotarł do Lasów Janowskich oraz Żydaczewa pod Lwowem, następnie powrócił do Przemyśla. Był dwukrotnie zatrzymywany i aresztowany przy próbach przekroczenia granicy polsko-węgierskiej. 28 października przekroczył granicę, został internowany w Miszkolcu (Węgry). 18 grudnia dotarł do Francji, gdzie w koszarach Besieres wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych. Został przydzielony jako instruktor w szkole podoficerskiej w Camp de Coëtquidan. Po upadku Francji był ewakuowany z La Rochelle węglowcem brytyjskim, 25 czerwca 1940 roku dotarł do Liverpoolu (Wielka Brytania).