Cinereomyces charakteryzuje się układem strzępkowym od dimitycznego do trymitycznego, słabo amyloidalnymi strzępkami wegetatywnymi i nieamyloidalnymi bazydiosporami o kształcie od kiełbaskowatego do cylindrycznego. Cinereomyces lindbladii (Berk.) Jülich, typ nomenklatoryczny, dawniej klasyfikowany był jako Diplomitoporus. Cinereomyces różni się od Amyloporia tym, że powoduje brunatną zgniliznę drewna (Amyloporia białą). Miettinen i Rajchenberg w 2012 do kladu Cinereomyces włączyli rodzaje Sebipora, Gelatoporia, Cinereomyces i Obba. Klad ten jest dobrze określony w analizie filogenetycznej opartej na nrDNA, ale jego stanowisko w Polyporales pozostaje niejasne. Tylko kilka cech morfologicznych jest wspólnych dla wszystkich gatunków kladu, np. CB– i CRB+, białe owocniki, obecność oleju i średniej wielkości zarodniki.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum Gelatoporiaceae, Polyporales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Gatunki Cinereomyces dilutabilis (Log.-Leite & J.E. Wright) Miettinen 2012 Cinereomyces fimbriatus C.L. Zhao 2020 Cinereomyces lindbladii (Berk.) Jülich 1982 – tzw. wrośniaczek żelatynowaty Wykaz gatunków i nazwy naukowe na podstawie Index Fungorum. Nazwa polska według Władysława Wojewody (podał ją dla synonimu Diplomitoporus lindbladii, jest niespójna z aktualną nazwą naukową).
Przypisy
Kategoria:Gelatoporiaceae