Nie został jednak wysłany na front, ale przydzielony został do baterii zapasowej 15 pac i ledwie kiedy przyjechał z nią na zgrupowanie szkoleniowe w październiku, z wojska został zwolniony, wobec zawieszenia broni na froncie.
Działalność w II RP W styczniu 1921 roku przeniósł się do Poznania, gdzie kontynuował studia prawnicze na Uniwersytecie Poznańskim. Bardzo szybko odnalazł się w środowisku radykalnie nastrojonej młodzieży studenckiej, wśród której był także jego łódzki krewny Oskar Schwab. W tym czasie współtworzył Organizację Młodzieży Postępowej, która później została wcielona do ogólnopolskiego Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej. Poznański oddział ZNMS był jednym z największych i najbardziej radykalnych w kraju.
Od 1922 roku organizował struktury Komunistycznej Partii Robotniczej Polski w Poznaniu. Jesienią 1922 w Grudziądzu i Toruniu prowadził agitację wyborczą na rzecz komunistycznych kandydatów w wyborach do Sejmu i Senatu z listy Związku Proletariatu Miast i Wsi, za co w 1923 stanął przed sądem w Toruniu. Został uniewinniony. W 1924 wyjechał do Grudziądza, gdzie dzięki rodzinnym koneksjom został dyrektorem w Towarzystwie Ubezpieczeniowym „Snop”.