Edeagus w widoku bocznym nieco do silnie łukowatego, a w grzbietowym symetryczny. Grzbietowy obszar błoniasty edeagusa szeroki, sięgający prawie do bulwy podstawowej. Dysk wierzchołkowy obecny lub nieobecny. Woreczek wewnętrzny uzbrojony lub nieuzbrojony.
Występowanie Przedstawiciele rodzaju występują w Australii, na Tasmanii, Nowej Zelandii, Nowej Gwinei, wyspach Polinezji oraz indonezyjskiej Jawie.
Taksonomia Rodzaj został opisany w 1850 roku przez Maximiliena Chaudoira. Gatunkiem typowym został Lecanomerus insidiosus.
Opisano dotąd 35 gatunków z tego rodzaju:
Przypisy
Kategoria:Harpalinae Kategoria:Chrząszcze Nowej Zelandii Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1850 roku