miejsce za Yogim Berrą z New York Yankees.
W październiku 1957 w ramach wymiany zawodników przeszedł do Chicago White Sox, w którym grał przez 3 sezony. W grudniu 1957 został zawodnikiem Baltimore Orioles, jednak przed rozpoczęciem sezonu 1958 został oddany do Cleveland Indians. W 1959 grał w Detroit Tigers i ponownie w Chicago White Sox. Zawodową karierę zakończył w Chunichi Dragons z Nippon Professional Baseball, w którym występował w sezonie 1962. W późniejszym okresie był między innymi trenerem pałkarzy w Montreal Expos i menadżerem Chicago White Sox.
W 1988 został uhonorowany członkostwem w Baseball Hall of Fame, ponadto 17 grudnia 2018 - w uznaniu jego osiągnięć i wkładu w amerykańską ligę lekkoatletyczną, prawa obywatelskie oraz siły zbrojne podczas II wojny światowej - został mu pośmiertnie nadany Złoty Medal Kongresu (Congressional Gold Medal) - jednym z najwyższych odznaczeń cywilnych w Stanach Zjednoczonych.
+ Nagrody i wyróżnieniaNagroda/wyróżnienieLataŹródło7× All-Star 1949, 1950, 1951, 1952, 1953, 1954, 1955 Zwycięzca w World Series 1948Zwycięzca w Negro World Series