Wydawał się dochodzić z wielkich wysokościMiskelly (1987)..
Poszukiwania W latach osiemdziesiątych XX wieku ornitolog dr Colin Miskelly, badający nowozelandzkie bekasowate z rodzaju Coenocorypha, po usłyszeniu i utrwaleniu powietrznych pokazów bekasa wyspowego (Coenocorypha pusilla) dostrzegł możliwość, że dźwięki przypisywane Hakawai na Muttonbird Islands były wydawane przez niedawno wymarłego bekasa rdzawego (Coenocorypha iredalei), wtedy traktowanego jako podgatunek bekasa auklandzkiego (Coenocorypha aucklandica). Są to ptaki niewielkie, nie rzucające się w oczy, brązowej barwy, długości 21–24 cm.
Miskelly przepytał kilku łowców burzyków, który pamiętali, jak słyszeli wyróżniające się odgłosy Hakawai. Doszedł do wniosku, że jego widoczny zasięg występowania jednostajnie zmniejszał się przez lata aż do początku siódmej dekady XX wieku, kiedy więcej go już nie słyszano. Bezdźwięczne odgłosy Hakawai opisywano rozmaicie jako dźwięk łańcucha spuszczanego na łódź, strumienia gazów czy podnoszącej się żaluzji. Słyszący ten odgłos ogólnie reagowali nań strachem.