Emerytura i śmierć W 1885, wkrótce po powrocie do Anglii, owdowiał, sam zresztą również miał coraz poważniejsze kłopoty zdrowotne. W latach 1887–1888 już jako osoba prywatna znów przebywał w Australii, gdzie na stałe postanowił osiedlić się jeden z jego synów. W 1888 osiadł w Brighton, gdzie przeżył jeszcze dwa lata. Zmarł w kwietniu 1890 w wieku 70 lat. Tytuł lordowski odziedziczył po nim jego najstarszy syn Constantine, znany odtąd jako 3. markiz Normanby.
Odznaczenia W 1877 otrzymał Order św. Michała i św. Jerzego najwyższej klasy Rycerz Wielkiego Krzyża. W 1885 uhonorowano go Orderem Łaźni, również najwyższej klasy Rycerz Wielkiego Krzyża.
Bibliografia
Kategoria:Gubernatorzy Nowej Zelandii Kategoria:Gubernatorzy Wiktorii Kategoria:Gubernatorzy Queenslandu Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1847–1852 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1852–1857 Kategoria:Parowie dziedziczni Kategoria:Odznaczeni Orderem św. Michała i św. Jerzego Kategoria:Odznaczeni Orderem Łaźni Kategoria:Urodzeni w 1819 Kategoria:Zmarli w 1890 Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie