We wrześniu 1939 roku został zmobilizowany do obrony przeciwlotniczej (według innych źródeł nie został zmobilizowany). 17 albo 19 września przekroczył granicę polsko-węgierską. Był internowany na Węgrzech. Po ucieczce w listopadzie dotarł do Francji, gdzie został skierowany na kurs oficerów artylerii, po ukończeniu którego został instruktorem w Szkole Podchorążych Artylerii w Camp de Coëtquidan. W czerwcu 1940 roku został ewakuowany do Wielkiej Brytanii, gdzie został przydzielony do 1 dywizjonu artylerii lekkiej 1 Brygady Strzelców, później przez pewien czas służył w obronie brytyjskiego wybrzeża.
Zgłosił się do służby w kraju. Po przeszkoleniu w dywersji i dywersji technicznej został zaprzysiężony 4 marca 1943 roku w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza. Zrzutu dokonano w nocy z 9 na 10 września 1943 roku w ramach operacji „Neon 4” dowodzonej przez kpt. naw. Stanisława Króla (zrzut na placówkę odbiorczą „Solnica” 7 km na południe od stacji kolejowej Grodzisk Mazowiecki, pomiędzy zabudowaniami majątku wsi Osowiec a folwarkiem w Chawłowie). Wraz z nim w skoku wzięli udział Elżbieta Zawadzka „Zo” i Bolesław Polończyk „Kryształ”. Spadochroniarzy i zasobniki przyjęto i przechowano w zabudowaniach Jana Siwca, w niedalekiej wsi Wólka Brzozokalska (obecnie Adamów-Wieś).