Pod koniec 1913 Grebena otrzymał stanowisko dowódcy batalionu, ochraniającego urzędy państwowe w Stambule. Wkrótce potem otrzymał specjalne zadanie promowania jednego z muzułmańskich książąt na tron niepodległej Albanii. W tym celu przybył do Albanii i podjął negocjacje z premierem rządu albańskiego Ismailem Qemalem. Proponował zorganizowanie oddziałów złożonych z muzułmanów, którzy podejmą walkę przeciwko Grekom w Epirze, a także przeciwko Serbom, dopuszczającym się represji wobec muzułmanów w Macedonii. Wsparcie dla misji Grebeny miało stanowić 375 żołnierzy armii osmańskiej, których pod koniec 1913 zaokrętowano na austriacki parowiec Meran, płynący do Wlory. Kiedy 6 stycznia 1914 statek dopłynął do Albanii, uprzedzona o tym żandarmeria albańska, dowodzona przez pułkownika Thomsona dokonała rozbrojenia przybyszy i odesłała ich z powrotem do Turcji, via Triest. 8 stycznia 1914 do Albanii przybył także z kolejną wizytą Grebena, który miał przekonać Albańczyków do powierzenia tronu Ahmedowi İzzetowi Paszy, ówczesnemu ministrowi wojny Imperium Osmańskiego. Grebena został aresztowany, a 14 stycznia stanął przed sądem, wraz z sześcioma współpracownikami. 3 lutego 1914, sąd kierowany przez holenderskiego generała Willema De Veera skazał Grebenę na karę śmierci.