Drugi rząd Po raz drugi stanął na czele rządu w 1946, po dymisji an-Nukrasziego, któremu zarzucono brak zdecydowania w dążeniu do całkowitego uniezależnienia się Egiptu od Wielkiej BrytaniiStępniewska-Holzer B., Holzer J.: Egipt. Stulecie przemian. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 2006, s. 76–78. .. Jako premier brał udział w rokowaniach egipsko-brytyjskich w sprawie rewizji traktatu sprzed dziesięciu lat. Odrzucił brytyjską propozycję wycofania wojsk z całego Egiptu przy zachowaniu sojuszu obydwu państw i utworzeniu Wspólnej Rady Obrony, wyłącznego prawa Wielkiej Brytanii do sprzedaży Egiptowi sprzętu wojskowego, zachowaniu prawa Brytyjczyków do tranzytu wojsk oraz uczestnictwa w regionalnej kwaterze głównej wojsk ochraniających Kanał Sueski. Rozmowy przerwano w czerwcu 1946, jednak w październiku 1946 wznowiono je. W ostatecznie wypracowanej wersji układu zapowiedziano opuszczenie Egiptu przez wojska brytyjskie (z wyjątkiem strefy kanału) i utworzenie wspólnej rady obrony. Zachowano także kondominium egipsko-brytyjskie w Sudanie, ale z perspektywą nadania temu obszarowi samorządu, a następnie – niezależności od Kairu.