Erupcje w XXI wieku Erupcja podmorskiego wulkanu w listopadzie 2013 roku utworzyła małą wysepkę u wybrzeży wyspy Nishi, prowizorycznie nazwaną Nii-jima („nowa wyspa”). Aktywność wulkaniczna stopniowo powiększała obszar nowej wyspy: pod koniec grudnia osiągnęła ona rozmiary, takie jak Nishino-shima, a także połączyła się z nią. 20 stycznia 2014 roku nowo powstały obszar lądowy był już półtora raza większy niż pierwotna wyspa. Na początku kwietnia, przy trwającej erupcji, wyspa osiągnęła powierzchnię ok. 1 km², a wokół dwóch głównych kraterów uformowały się stożki sięgające 60 m n.p.m.. W październiku 2014 roku zdjęcia satelitarne ukazywały, że nowe wylewy lawy niemal całkowicie pokryły starszą wyspę. Główny stożek wulkaniczny w lutym 2015 roku miał wysokość 135 m. Na wybrzeżach oprócz potoków lawowych utworzyły się plaże z wulkanicznego piasku. Wulkan był aktywny jeszcze w listopadzie.
Patrole japońskiej straży wybrzeża w grudniu 2015 roku i styczniu 2016 nie spostrzegły oznak aktywności wulkanicznej, co wskazywało na ustanie erupcji. Łącznie wyspa rozrosła się około 12 razy w stosunku do stanu z początku listopada 2013.