Marian Franciszek Malinowski (ur. 18 października 1925, zm. 26 października 1993) – polski historyk ruchu robotniczego, doktor habilitowany, badacz historii Polskiej Partii Robotniczej. Jego najważniejszą książką jest Geneza PPR (1972).
Życiorys Pochodził ze Śląska z rodziny górniczej, mającej związki z ruchem komunistycznym jeszcze przed wojną. W czasie II wojny światowej pracował w różnych zakładach jako robotnik. W 1945 roku ukończył Centralną Szkołę Oficerów Polityczno-Wychowawczych w Łodzi. W 1945 roku wstąpił do PPR (od 1948 PZPR). W latach 1945–1947 pracował Zarządzie Wojewódzkim Związku Walki Młodych we Wrocławiu, w latach 1947–1948 jako przewodniczący Zarządu Miejskiego ZWM we Wrocławiu.
W 1948 roku zdał maturę. W latach 1948–1952 działał w Powszechnej Organizacji „Służba Polsce” (w Komendzie Wojewódzkiej we Wrocławiu i Katowicach), w tym samym okresie był również szefem Zarządu Wojewódzkiego Sił Powietrznych we Wrocławiu. W 1952 przeniósł się do Warszawy, gdzie w latach 1952–1956 był pracownikiem Instytutu Kształcenia Kadr Naukowych/Instytutu Nauk Społecznych. W 1956 obronił pracę magisterską w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego.