Do historii NBA przeszło jego zagranie w 5. meczu finału Konferencji Wschodniej przeciwko Chicago Bulls (1993), w którym, stojąc na 12 sekund przed końcem spotkania przed szansą zdobycia zwycięskich punktów (Knicks przegrywali 94-95) i zapewnienia swojej ekipie prowadzenia 3-2 w serii rozgrywanej do 4 zwycięstw, dał się aż czterokrotnie zablokować Michaelowi Jordanowi, Scottiemu Pippenowi i Horace'owi Grantowi. W wyniku nieskuteczności Smitha grający we własnej hali nowojorczycy ponieśli porażkę 94-97, która ułatwiła Bulls wyeliminowanie ich już w kolejnym meczu rozegranym w Chicago.
W trakcie sezonu 1995/96 został przekazany do San Antonio Spurs, gdzie w wyniku kontuzji rozegrał podczas 2 lat tylko 51 meczów, uzyskując średnie 7,7 punktu i 5,2 zbiórki. W styczniu 1998 został zwolniony, po czym zakończył sportową karierę.
Osiągnięcia NCAA Uczestnik turnieju NCAA (1985, 1987, 1988) Mistrz sezonu regularnego konferencji Big East (1987, 1988) Zawodnik Roku konferencji Big East (1988) Najlepszy pierwszoroczny zawodnik Big East (1985) Zaliczony do II składu All-American (1988 przez NABC) Uczelnia z Pittsburgha zastrzegła należący do niego numer 32
NBA Finalista NBA (1994) Zaliczony do I składu debiutantów NBA (1989) 2-krotny debiutant miesiąca NBA (luty 1989, kwiecień 1989)