zob. przypisy, artykuł Grzegorza Wojtkuna. – miała zmniejszyć narastające społeczne napięcie (trudności mieszkaniowe były jednym z jego powodów). Wybuch robotniczego protestu pracowników Stoczni Szczecińskiej im. Warskiego i innych szczecińskich zakładów był jednak nieunikniony – doszło do dramatycznych wydarzeń, w czasie których zabito w Szczecinie 16 osób i płonął budynek Komitetu Wojewódzkiego PZPR przy placu Żołnierza Polskiego.
Po kilku latach, spędzając dzieciństwo w nowym mieszkaniowym osiedlu, Arek Bis z zainteresowaniem obserwował różnice między otoczeniem swojego domu i sąsiednią dzielnicą – starą willową zabudową Pogodna. Po latach wspominał m.in.:
Ukończył w roku 1993 Liceum Ogólnokształcące, mieszczące się w zabytkowym budynku (wybudowanym w roku 1916), które było pierwszą po II wojnie światowej polską placówką oświatową w województwie zachodniopomorskim, kultywującą swoją tradycję. Skończył też Podstawową i Średnią Szkołę Muzyczną (zob. Niższa i Średnia Szkoła Muzyczna, klasa oboju). Studiował na Wydziale Dyrygentury Chóralnej poznańskiej Akademii Muzycznej (filia w Szczecinie). Należał do szczecińskich chórów, m.in. Szczecińskich Słowików (założyciele: Marian Foksa, Aleksander Mleczak, Jan Szyrocki), Chóru Chłopięcego Telewizji Szczecin, Zespołu Kameralnego Vocalis, zespołu Deus Meus.