Dietlowie po śmierci Henryka Dietla Po śmierci Henryka Dietla przedsiębiorstwem kierowali jego synowie. Podczas I wojny światowej zakład zaprzestał produkcji, a Klara Dietel aktywnie zaangażowała się w pomoc charytatywną dla biednych. Wojna znacznie uszczupliła finanse rodziny i zahamowała ich działalność przemysłową. Magazyny przedsiębiorstwa okupant pozbawił zapasów przędzy, czesanki i surowej wełny, wywiózł materiały i urządzenia techniczne. W budynkach mieszkalnych przy fabryce zakwaterowano urzędników i wojskowych. Po wojnie i odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 r. Dietlowie przyjęli obywatelstwo polskie i zaczęli przygotowania do wznowienia działalności gospodarczej w nowych warunkach ekonomicznych i politycznych. Fabryka, która wznowiła pracę pod nazwą „Spółka Akcyjna Przemysłu Włókienniczego H. Dietel” straciła rynki zbytu, kapitał w rosyjskich bankach i musiała zmierzyć się z utratą wartości rubla i marki polskiej. W okresie międzywojennym dominującą pozycję wśród braci Dietel osiągnął Włodzimierz, któremu pozostali bracia powierzyli kierownictwo fabryki.