W międzyczasie amerykańskie dowództwo zainicjowało program AAFFS (Advanced Aerial Fire Support System), którego celem był wybór śmigłowca szturmowego. Program ten opierał się koncepcyjnie na opracowaniu śmigłowca mającego walczyć z siłami Układu Warszawskiego w warunkach walki w Europie Środkowej. Do rywalizacji w ramach tego programu stanęły m.in. maszyny trzech producentów – Bell 207 Sioux Scout, Lockheed AH-56 Cheyenne i Sikorsky S-66. Mimo dobrych ocen, śmigłowiec Bell 207 Sioux Scout odpadł w początkowej fazie programu. Do dalszego etapu programu wybrano zaś maszyny AH-56 i S-66, które w lepszym stopniu odpowiadały założeniom programu AAFFS.
Mimo porażki, firma Bell postanowiła kontynuować prace nad swoim śmigłowcem szturmowym. Łącząc rozwiązania ze śmigłowca Bell 207, UH-1B i UH-C stworzono nową maszynę – Bell 209. W połowie lat 60. XX wieku śmigłowiec ten wszedł na uzbrojenie wojsk amerykańskich pod oznaczeniem AH-1 Cobra.
Jedyny prototyp Bell 207 Sioux Scout przekazany został do US Army Aviation Museum w Alabamie.