Z praktycznego punktu widzenia, konsekwencją występowania dyspersji chromatycznej jest rozmycie w czasie impulsu świetlnego propagującego we włóknie światłowodowym. Transformata Fouriera mówi, że im krótszy jest impuls w czasie, tym szersze musi posiadać widmo częstotliwości. Z powodu zależności prędkości propagacji od długości fali, każda ze składowych częstotliwościowych widma impulsu porusza się z nieco różną prędkością, tak więc dotrze do odbiornika z różnym opóźnieniem. Impuls wyjściowy na wyjściu z włókna światłowodowego jest tym samym dłuższy niż impuls wejściowy i o niższej mocy maksymalnej (zakładając brak strat propagacji energia impulsu musi być zachowana, więc impuls dłuższy w czasie musi mieć niższą moc szczytową), co więcej, optyczna częstotliwość nośna w obrębie impulsu się zmienia (jest to tzw. chirp), jako że różne częstotliwości optyczne docierają w różnym czasie. Poszerzenie impulsu wyjściowego zależy od współczynnika propagacji, szerokości spektralnej sygnału i długości łącza (tak więc dyspersja chromatyczna kumuluje się w łączu).