U podgatunku divinus sterówki i wierzch ciała jaśniejsze, u psittacinus skrzydła i ogon krótsze, zaś borneensis mniejszy, z barwą ogona przypominającą bardziej ultramarynę.
Podgatunki i zasięg występowania thumb|250px|Podgatunek psittacinus; rysunek z roku 1838 Wyróżnia się następujące podgatunki: P. d. dalhousiae (Jameson, 1835) – północne Indie i Nepal do południowych Chin i centralnego Wietnamu P. d. cyanicauda Riley, 1935 – południowo-wschodnia Tajlandia i Kambodża P. d. divinus Deignan, 1947 – południowy Wietnam P. d. psittacinus (S. Müller, 1836) – Półwysep Malajski i Sumatra P. d. borneensis E. Hartert, 1904 – północne Borneo.
Środowisko Środowisko życia stanowią lasy różnych rodzajów, w tym lasy wiecznie zielone, mieszane (także z obecnością sosen, Pinus), kserofityczne oraz z dużą liczbą bambusów. W Indiach spotykany na wysokości 600–1200 m n.p.m., W Nepalu 275–1340 m n.p.m., na Półwyspie Malajskim 700–2500 m n.p.m. oraz 900–1700 m n.p.m. na Borneo.