Wysunięto wówczas hasło natychmiastowego oderwania Wielkopolski od Niemiec.
Ożywienie POWZP nastąpiło po 10 listopada 1918 r, gdy komendę organizacji przejął Mieczysław Andrzejewski, podlegający od tej pory ppor. Mieczysławowi Paluchowi, odpowiedzialnemu za sprawy POWZP w Komisariacie Naczelnej Rady Ludowej. Działacze organizacji w drodze zamachu przejęli 13 listopada 1918 r. kontrolę nad poznańską Radą Robotniczo-Żołnierską oraz utworzyli Tajny Sztab Wojskowy, który prowadził działania wywiadowcze oraz werbował polskich oficerów i gromadził broń. Członkowie organizacji stanowili kadrę sił powstańczych w powstaniu wielkopolskim.
Polska Organizacja Wojskowa Zaboru Pruskiego została rozwiązana w styczniu 1919 r., po zakończeniu powstania sukcesem.
Członkowie
Przypisy
Bibliografia Jerzy Holzer, Jan Molenda, Polska w pierwszej wojnie światowej, Warszawa 1967, s. 369-370 Janusz Karwat, Polska Organizacja Wojskowa Zaboru Pruskiego 1918-1919 (POWZP), IPN POWSTANIE WIELKOPOLSKIE 1918-1918 - KULISY POWSTANIA WIELKOPOLSKIEGO [dostęp 16 maja 2019] Janusz Karwat, Poznańsko-warszawskie kontakty wojskowe