Jej rzeźba Mężczyźni i byk, stworzona we współpracy z Anną Vaughan Hyatt zdobyła w 1904 roku uznanie na wystawie zorganizowanej przez Society of American Artists. W 1906 roku Eberle została członkinią National Sculpture Society będąc jedną z siedmiu kobiet uhonorowanych w ten sposób od momentu powstania stowarzyszenia w 1893 roku.
Od 1907 Eberle mieszkała i przez większość czasu pracowała w nowojorskiej dzielnicy Lower East Side, gdzie tworzyła czerpiąc motywy z życia biedoty, co było zgodne z jej wiarą w społeczną odpowiedzialność artysty. Chociaż znawcy sztuki podziwiali jej osiągnięcia, radykalizm społeczny Eberle sprawiał, iż jej prace odległe były od gustów publiczności. Od 1909 artystka zaczęła spędzać sezony letnie w Woodstock. W 1907 i 1908 roku odwiedziła Włochy, a w 1913 Paryż. Po powrocie do Ameryki zainteresowała się bliżej życiem imigrantów. Żyła i pracowała wśród nich. W swych pracach przedstawiała głównie kobiety i dzieci. Stała się aktywną sufrażystką. W Mackbeth Gallery zorganizowała wystawę mającą na celu pozyskanie funduszy na rzecz ruchu sufrażystek.